چهارمیش

صب که پاشدم اسمونم دلش گرفته بود...من که عاشق بارون بودم دیگه دوسش ندارم...!کل روز تو شرکت بودم و صدای بارون دیوونم کرد...حتما "هی" از سرما کلی یخ زده! اخه اونجا هوا سرده...شب که بهم زنگ زدی انگار دنیارو بهم دادن...درسته زمانش کوتاهه اما همینم عالیه و کلی حالمو خوب میکنه اما خب دلم رو چیکار کنم!بچه ها بهم زنگ میزنن و شوخی میکنن و مثلا میخان تو فکر نباشم...خودمو سرگرم اهنگام کردم و زودم اومدم بخابم اما تا یک ساعت بعد فقط اشکام میومد پایین...مسج های قبلی رو میخوندم و هی دلم تنگ میشد!میدونم میگذره...دست خودم نیست..."هی"عزیزم تو اولین من هستی و با تو اولین هام رو تجربه کردم...حس دوس داشته شدن...حس دوس داشتن...اعتماد و حمایت...دلتنگی!منتظرت هستم...

دوستت دارم♥

سومین

هوای سرد و بارونی....من تنهایی...دق کردم...با اژانس برگشتم خونه...حوصله بارونو نداشتم...بخاطر شلوغی باهات کوتاه حرف زدم...امروز خیلی حالم یه جوریه..تنها دلخوشیم اینه که تو راضی و خوبی...همین.

بچه ها اصرار کردن که بریم بیرون اما لی حوصله تر از اونم که برم بیرون...

روز دوم

تمام طول کلاس رو یادت بودم و هی چشمام تار میشد...!باهم حرف زدیم...عصرش دوستم اومد و منو برد بیرون...بیادت رفتیم رستوران همیشگی...اگه بدونی وقتی نیستی چقدر همه چی خوب نیست!

حتی نوشتنم خوب نیست...
حوصله ندارم!
صبش زود پاشدم...یا هی بودم...بااینکه جمعه بود...سر کلاسم همش به فکرش بودم...دلمم واسش خیلی تنگ شده بود...صدای هی رو میشنیدم و میگفت راضیه از اونجا خیالم راحت میشد اما من از اینجا راضی نبودم!دوباری هم بهم زنگ زد...حالش خوب بود و خوشحال بود و این خیلی واسم خوشایند بود...عصرشم ال اومد و رفتیم کیک خوردیم و شام به یاد هی رفتیم رستوران همیشگی کلی جاش رو خالی کردم...شب خیلی زود خوابیدم...روز دومم هم تموم شد.

روز اول

بالاخره رفت...

روز تعطیل بود و چشمام خیلی تابلو بود...خودمو زدم به خواب تا همه برن بیرون...نمیفهمیدم چمه؟نرفته بود که دیگه نیاد...میومد...اما نمیدونم چم بود!روز خسته کننده ای بود!ساعت سه   اینا بود که هی زنگ زد...وقتی صداشو شنیدم انگار دنیارو بهم دادن...عالی بود...روز اول رو گذروندم...عصرشم بچه ها اومدن و واسه عوض کردن حالم منو بردن بیرون...